Ο αυτοκράτορας Κωσταντίνος Δ' σε ψηφιδωτό στη Ραβέννα Στο προηγούμενο άρθρο του Deus et Dominus μείναμε στην περίοδο που έπεσε ο Μαυρίκιος και ανέλαβε ένας εκατόνταρχος από το σύνορο του Δούναβη, ο λίγος Φωκάς. Αμέσως πόλεμος ξέσπασε με την Περσία και όλοι οι εχθροί της αυτοκρατορίας εκμεταλλεύτηκαν την ευκαιρία να την πλήξουν. Ένα ήταν σίγουρο, μετά το 602 και ύστερα με την αραβική λαίλαπα τίποτα δεν θα έμενε το ίδιο για την αυτοκρατορία της ανατολής. Πληροφορούμαστε από την Αικατερίνη Χριστοφιλοπούλου ότι η αναγόρευση κάποιου σε αυτοκράτορα από εδώ και εμπρός δεν πήγαινε με τον χαιρετισμό «Αύγουστε συ βίνκας» δηλαδή «Αύγουστε εσύ θριαμβευτή» μα με τον ελληνικό τίτλο ο δείνας βασιλεύς (μεγάλος βασιλεύς) και αργότερα δείνα βασιλεύς και αυτοκράτωρ Ρωμαίων πολλά τα έτη. Μάλιστα θεωρούταν αυτονόητο αν αναγορευτείς μετά από επανάσταση να αποκτήσεις αμέσως την πολιτική και στρατιωτική ισχύ στα χέρια του. Κάτι που έκανε ο Λέων Γ’ που δημιούργησε και δυναστεία, με τον Νικηφόρο Α’ να ...